Rendering intent (sposób/algorytm odwzorowania kolorów) to zasada, według której program (np. Photoshop) przerysowuje kolory z jednej przestrzeni do drugiej, gdy nie da się ich idealnie dopasować.
Prosta definicja: To "instrukcja dla drukarki", która mówi, co zrobić z kolorami, których nie umie wydrukować – czy ma je zastąpić najbliższym możliwym, czy zmienić wszystkie kolory, aby zachować relacje między nimi.
Analogia: Masz pudełko 24 kredek (twoja drukarka) i masz narysować obrazek z pudełka 64 kredek (wzorzec). "Rendering intent" to twoja strategia:
Albo dobierzesz najbliższy podobny kolor z 24 kredek (i poświęcisz delikatne różnice i detale narysowane kolorami których nie masz) - Colorimetric
Albo przesuniesz wszystkie kolory nieco, aby zachować kontrasty między nimi (zachowasz kolorystykę i różnice pomiędzy detalami choć żaden kolor nie będzie idealnie trafiony) - Perceptual
Cztery główne typy (od najczęściej używanych):
Relative colorimetric: Biel tła staje się bielą papieru, kolory poza zakresem zastępowane najbliższym możliwym. Dla zdjęć i proofów.
Perceptual: Wszystkie kolory są lekko ściśnięte, aby zachować relacje między nimi. Dla zdjęć, gdy zależy na wyglądzie "całości".
Absolute colorimetric: Zachowuje odcień bieli oryginału (np. żółtawego papieru), używany rzadko, głównie w proofach do symulacji podłoża.
Saturation: Woli mocne, żywe kolory kosztem wierności. Dla wykresów i grafik biznesowych. Prawie nie używany w druku komercyjnym